சரணங்கள்

என்தனித் தன்மை
தன்னை ஈர்த்து
முச்சுயம் பாக்குஞ்
சற்குரு சரணம்

மறமே செயநீ
அறவே அழிவாய்
எனஉரை சுயம்பு
அறமே சரணம்

அறமே வடிவாஞ்
சுயம்பில் கூட
அழியாய் எனுமென்
அகத்தோய் சரணம்

கரும அலைவுவிட்டு
தரும நிலையுற்று
அருட்தவத் திருவுருகொள
உதவுஞ் சுயம்புசரணம்

மனமது அடங்கி
உயிரினுள் திரும்பத்
உயிர்தனை உணருமென்
றுரைத்தோய் சரணம்

தன்னை உணரத்
தலைமைக் கருநிலை
நிச்சயம் உணரும்
என்றோய் சரணம்

தலைமை உணர
உயிரது உயிர்நிலை
நித்தியம் உற்றுயும்
என்றோய் சரணம்

உயிர்நிலை அதனால்
திருவுரு மெய்ந்நிலை
மெய்யுறுஞ் சத்தியம்
என்றோய் சரணம்

கருநிலை உயிர்நிலை
திருவுரு மெய்ந்நிலை
வெளிப்பட உரைத்தோய்
சுயம்பே சரணம்

தயவாய்த் தானே
எழும்பியான் உயவே
அறமே உரைத்தோய்
சுயம்பே சரணம்

புறவுரு குருவென
யுகயுக யுகமாய்ப்
புளுகியும் வென்றோய்
அகநடு குருவே
இருதயச் சுயம்பே
ஒருமைத் தயமே
விழுங்கெனை இன்னே
விழுந்தேன் என்னை
முழுதாய்த் தந்தேன்
சரணஞ் சரணம்