புறநெறித் தூடணம்

அகத்தே அகண்டுள சுயம்பு விழிப்பு
புறத்தே கசிந்து சிதறும் நம்சிறு விழிப்பு
சுயம்பு விழிப்பு நம் சிறு விழிப்பீர்க்க
அகம்புறம் அகலாதொன்றும் அனக விழிப்பு

நம் சிறு விழிப்பீர்க்க அனுமதி அளிக்க
சுயம்பு விழிப்பு நம்மை விழுங்க
நம்முயிர் நித்திய நம்மெய் சத்திய
சுயம்பு களாகும் அற்புதம் நிச்சயம்

சுயம்பு நிச்சயம் நின்னகத் திருந்தும்
புறவுரு பின்னே ஓடித் திரிவாய்
உயிரது நலியும் மெய்யது நசியும்
கருமச் சுழலற சுயம்பு கைக்கொள்

புறத்தே விரிந்த கடைகளில் காலமும்
பொருளும் சத்தியும் நட்ட மாக்கிநீ
கொண்டவை வீணே அகத்துள சுயம்பு
சற்குரு பால்திரும் பு!திருந் து!இன்னே!

இவ்வுருபால் இழுப்பார் அவ்வுருபால் இழுப்பார்
எவ்வுருதான் நினக்கு ஞானம் ஈயும்
நின்னுருவுள் இருதய நடுவுள் வாழுஞ்
சற்குருவே ஈயும் பூரண ஞானம்

உளது, உள் அது, உள்!அது
உள உள வெளிப்படுஞ்
சுயம்பு குருவது நிச்சயம்

உள்! என்றால் உள்ளுவாயாக அதாவது உணர்வு பூர்வமாக உன்னுள் நினைப்பாயாக!

சுயம்பு குருஅவர் உன்னுள் இருக்க
கயமை கொண்டே புறவுரு தன்னைக்
குருவெனப் போற்றிக் குருடாய்க் கிடப்பாய்
குருடது நீக்கும் சுயம்புவே குருகாண்